Kapaklı’nın Altındaki Servet: Sıcak Su mu, Soğuk Siyaset mi?

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Kapaklı’da bundan birkaç yıl önce, yaklaşık 1.500 metre derinlikten, 68–69 derece sıcaklıkta termal su çıkarıldı. Bu, sıradan bir teknik veri değil. Bu, doğru planlama ve güçlü bir iradeyle Kapaklı’nın geleceğini değiştirebilecek stratejik bir kalkınma fırsatı anlamına geliyordu. Dünyanın pek çok yerinde bu sıcaklıktaki jeotermal kaynaklar şehirleri ayağa kaldırırken, Kapaklı’da bu potansiyelin tam olarak hayata geçirilememesi doğal olarak soru işaretleri doğuruyor.

Oysa tablo son derece açık.

Bu suyla Kapaklı’da termal oteller, kaplıcalar, fizik tedavi ve rehabilitasyon merkezleri kurulabilirdi. Sağlık turizmi yalnızca belli şehirlerin tekelinde olmak zorunda değil. Özellikle İstanbul’a bu kadar yakın bir ilçenin bu alanda geri planda kalması, kaçırılan önemli bir fırsata işaret ediyor.

Üstelik Kapaklı’nın avantajları bununla da sınırlı değil. Planlanan hızlı tren hattı, ulaşımı ciddi biçimde kolaylaştıracak; Kapaklı’yı İstanbul ve çevre iller için erişilebilir bir merkez haline getirecek. Bu da termal tesislerin sürekli ve sürdürülebilir bir ziyaretçi akışı yakalamasını sağlayacaktı. Ulaşımın kolay olduğu yerde turizm gelişir, turizmin geliştiği yerde ekonomi canlanır.

Bu noktada önemli bir ayrıntıyı özellikle vurgulamak gerekir:
Bu projenin yalnızca teknik raporlarda değil, sahada da güçlü bir karşılığı var. Pınarça Muhtarı’nın ve bölge vatandaşlarının, termal suyun değerlendirilmesi ve Kapaklı’ya kazandırılması yönünde açık ve net bir destek ortaya koyduğu biliniyor. Yani bu talep masa başında üretilmiş bir fikir değil; doğrudan yerelden, halktan gelen bir beklentidir.

Bu hareketlilikten esnaf kazanırdı, üretici kazanırdı, gençler iş bulurdu.
Kısacası kazanan Kapaklı’nın tamamı olurdu.

Jeotermal suyun yalnızca turizmde değil; ısıtma sistemlerinde, seracılıkta ve tarımsal üretimde kullanılmasıyla enerji maliyetleri düşer, üretim artar, çevresel sürdürülebilirlik sağlanırdı. Özellikle Pınarça ve çevresindeki kırsal alanlar, bu yatırımlarla birlikte ciddi bir değer kazanır; topraklar kıymetlenir, bölge halkı üretimden ve hizmetten doğrudan gelir elde ederdi.

Bütün bu veriler ortadayken, Kapaklı Belediye Meclisi’nde bu projelere “hayır” diyen meclis üyelerinin tutumu eleştiriye açıktır. Çünkü yerel yöneticilik, yalnızca risklerden kaçınmak değil; kentin geleceğini şekillendirecek fırsatlara sahip çıkma sorumluluğunu da beraberinde getirir. Bu denli yüksek kamu yararı potansiyeli taşıyan bir konuda, “hayır” demenin çok daha güçlü, ikna edici ve toplumu aydınlatan gerekçelere dayanması beklenirdi.

Bu noktada önemli bir ayrımı da yapmak gerekir.

Belediye Başkanı Mustafa Çetin’in, Kapaklı’nın jeotermal potansiyelini bir kalkınma aracı olarak görmesi ve bu projeyi desteklemesi, kentin geleceği adına dikkat çekici ve olumlu bir yaklaşımdır. Böyle bir kaynağın değerlendirilmesinden yana tavır almak; Kapaklı’nın yalnızca bugünüyle değil, yarınıyla da ilgilenmek anlamına gelir. Bu destek, ilçenin sanayi kimliğinin ötesine geçerek çok yönlü bir şehir olabilmesi açısından önemlidir.

Bugün mesele bir polemik yaratmak değil; doğru fırsatların doğru zamanda değerlendirilip değerlendirilmediğini sorgulamaktır.

Kapaklı’nın altındaki sıcak su hâlâ orada duruyor.
Bekleyen şey kaynak değil; karar alma cesareti ve ortak akıl.

Asıl soru ise hâlâ geçerli:
Kapaklı, elindeki bu değeri seyreden bir ilçe mi olacak,
yoksa geleceğini bugünden inşa eden bir kent mi?